دیسفان

۱)حمام:

تا سال ۱۳۴۰ حمام روستا بنایی بسیار قدیمی وخزینه ای بود که انواع بدن های چرک وکثیف با امراض مختلف به داخل آن می رفتن ودر آب خزینه فرو می رفتند.

گاهی آب خزینه آنقدر آلوده می شد که رنگ آن دگرگون وبوی گند وتعفن آن شخص را دچار سرگیجه می نمود بسیاری از اطفال وحتی نوجوانان ادرار خود را در آب سر می دادند با چنین مشخصاتی می توان حدس زد که چه عوارضی به دنبال داشته است.امراض پوستی متعدد وکچل ها نیز فراوان بودند،در سال ۱۳۴۰ شمسی به توصیه اداره بهداشت درب خزینه بسته شد وداخل آن چهار عدد دوش نصب گردید.این کار با مخالفت گروهی کثیری از مردم مواجه شد وعلت آن هم مصرف زیاد آب بود ،که کشاورزان تصور می نمودن لطمعه ای به آنها خواهد داشت.در عین حال خزینه برای همیشه مسدود گردید ودوش ها مورد بهره برداری قرار گرفت.

در سال ۱۳۴۷ در اثر زلزله شدیدی که در حوزه گناباد وبخصوص کاخک را به سختی تکان داد برخی ار خانه های مسکونی دیسفان آسیب دیدند وترک برداشتند.

از آن جمله گرمابه روستا بود که استفاده از آن ممنوع اعلام شد.به دنبال ان به کمک دولت یک باب حمام صحرایی با شش دوش توسط ستاد کمک به زلزله زده گان خراسان در منتهی الیه روستا در حاشیه مزارع روستا ساخته شد.

گرمابه اولی که در قلب روستا جا داشت با مخالفت استفاده از آن ،رفت وآمد مردم به حمام صحرایی مشکل شد .ولی ناچار بودن از آن بهره مند شوند زیرا غیر از آن حمامی در روستا وجود نداشت.

لذا مردم در سال ۱۳۴۹ از طریق خودیاری مبلغ ۱۲۰،۰۰۰ ریال جمع آوری نمودند ومبلغ ۴۸۰،۰۰۰ ریال نیز از اداره ی آبادنی ومسکن دریافت نمودند وحمام اولی که متروک شده بود به کلی ویران نموده وگرمابه ای جدید با اسلوب تازه ساخته شد.

این گرمابه در سال ۱۳۵۰ با شش دوش وساختمانی کاملا” بهداشتی مورد استفاده عموم قرا ر گرفت.ار آنجا که استفاده حمام برای مردان در شب وصبح زود ،وروزها اختصاص به زنان دارد در جوار این حمام بخش مستقلی با دو دوش ورختکن تعبیه شده تا در مواقعه ای که زنها از حمام استفاده می نمایند،در صورت لزوم حمام کوچک در اختیار مردان قرار گیرد وعکس آن نیز در شب برای زنها.

با بهره برداری از حمام جدید درب حمام صحرایی بسته شد ودر حال حاضر هیچگونه استفاده از آن به عمل نمی آید.تا زمانی که حمام خزینه بود گرداننده آن از هر خانواده به تعداد افراد بزرگ پنج من گندم  واطفال دو من گندم  سالیانه مزد می گرفت وافراد نیز می توانستند در طول سال هر اندازه که خود بخواهند از حمام ده استفاده نمایند ضمنا” ساختمان حمام قدیمی از ابنیه موقوفه است که توسط مردم ساخته ومالک آن تمام مردم روستا می باشند ودستمزدی که می پردازند بابت حقوق کارگری است که می بایست آن را گرم کند وهزینه سوخت آنرا تامین نماید.

بعد از نصب دوش روال مزد حمام عوض شد وقرار بر این گردید که افراد بهنگام رفتن به حمام واستفاده از آن مبلغ یک ونیم ریال برای افراد بالغ ،و یک ریال برا ی اطفال پرداخت نمایند.

در حال حاضر نیز برای استحمام هر شخص مبلغ دو ونیم ریال اخذ میشود.حمامی روستا یک نفر از اهالی است که خود داوطب می شود در ازاء پولی که از مردم اخذ می نماید مسئول مراقبت از حمام واداره آن باشد.

(برگرفته از دانشنامه آقای حسین روحی دیماه ۱۳۵۴)

واما این روال ادامه ادامه داشت تاسال ۱۳۵۶که دستمزد حمامی برای هرنفر پنج ریال تعیین شد.تاسال ۱۳۷۵مردم از این حمام به همان صورتی که در بالا اشاره شداستفاده میکردند.

با گران شدن سوخت واستهلاک وخرابی همیشگی تاسیسات حمام دایر ماندن حمام صرفه اقتصادی نداشت وکسی داوطلب اداره حمام حتی با اخذ ۵۰تومان برای هرنفر نبود.

تااینکه به همت برادران روحی وبه یاد عزیز از دست رفته (مرحوم زنده یاد مهندس محمد حسن روحی)حمامی بهداشتی باسه دوش،مجزا برای آقابان وخانمها ساخته شد.

حمام ساخته شده بسیار شیک وبهداشتی بود ودر چند سال اول از رونق خوبی بر خوردار بود.در سالهای ۱۳۸۲تا ۱۳۸۶به علت لوله کشی آب به اکثر خانه های روستا وساختن حمام شخصی ،استفاده از حما م عمومی کم شد.

در خرداد ماه ۱۳۸۶از طرف سازمان بهینه سازی مصرف سوخت حمام روستا آفتابی شد وهم اکنون نیز دایر  است، استفاده کنندگان از آن بسیار کم شده است .

در حال حاضر هزینه استحمام در دیسفان برای هرنفر ۵۰۰تومان میباشد.

برای شادی روح مرحوم محمد حسن روحی وخانواده اش صلوات

برچسب ها: disfan, disfani, gonabad, ده, دیسفان, دیسفانی, راهنما, محرم, گناباد

۱۶ دیدگاه برای “اماکن عمومی دیسفان از بدو تاسیس (حمام)”

دیدگاه خود را قرار دهید

برای قرار دادن دیدگاه باید عضو سایت باشید.