دیسفان

پریسا جوان دیسفانی

من هم اماچ کماچ نخوردم ولی از بزرگ تر ها شنیدم.

مرتضی رمضانی

باسلام .تا اونجایی که بنده حضور ذهن دارم اماچ نوعی آش محلی بود و کماچ نوعی نان محلی همانند زنجبیلی فقط سایزآن بزرگتربود.غذا های دیگری هم هست مانند خوشدلی – سلمه شوری و ….

مجتبی آزاد

سلام
خبرگزاری آفتاب هم از یه رسم مردم فردوس راجع بع این آش نوشته جالبه :
یکی از غذاهای نذری که مردم فردوس به آن اعتقاد دارند آش اماچ کماچ است.
پختن آن را برای هر حاجتی از قبیل شفای بیمار، سلامت مسافر و ادای قرض خوب می دانند و زنان مخصوصا در موارد خاصی شوهر و فرزندان خود به ادای این نذر و به پهن کردن سفره آن متوسل می شوند.
ترتیب برگزاری مراسم چنین است: این سفره مخصوص ام البنین مادر حضرت ابوالفضل می باشد و هر کس سفره را نذر کند، باید به نیت آن خاتون بزرگوار باشد.
زنان شب سه شنبه ظرفی به دست می گیرند و به در هفت خانه که در آن جا زنی به نام فاطمه وجود داشته باشد می روند و دق الباب می کنند و پس از شرح مختصری در باب احوال خود و نذری که کرده اند از هر کدام مقداری آرد می گیرند و اگر در کوچه یا محله صاحب نذر هفت نفر که نام آن ها فاطمه است، نبود، می توانند آرد در صبح روز سه شنبه درست کنند، پس از قرائت روضه حضرت رقیه توسط مداحان، سفره پهن می شود و از حاضران پذیرایی به عمل می آید و بدین طریق فرد به نذر خود عمل می نماید.
برخی از اشعار که در سر سفره آش اماچ کماچ خوانده می شود به این قرار است:
ای ماه بنی هاشم، خورشید لقا عباس
ای نور دل حیدر، شمع شهدا عباس
از رنج و غم محنت ما رو به تو آوردیم
دست من محزون گیر، از بهر خدا عباس

مجتبی مرادیان

با سلام این غذاهایی که نام بردید سنت خاص دیسفان نیست. در تمام استان خراسان درست میکنند . منتهی در دیسفان هم پختش رواج داره بازهم نسبت به معرفی تشکر میکنم

حسین وحیدی فر

باسلام

غذاهایی که گفتی همه خوبندولی جوشپره و قروتی از همه خوش مزه ترند

پریسا جوان دیسفانی

با سلام خدمت خانم ناصری مقدم وقتی که می گیم شیرازی مشخصه که با شیراز درست میشه نه چیز دیگر .

پریسا جوان دیسفانی

با سلام و تشکر از شما آقای سبحانی و تذکر ایده آل شما .