دیسفان

خانم محترم بعد از مراجعه به هتل تقاضای مهریه را نمود. از آنجا که مهریه ایشان ۱۰۰ سکه بهار آزادی بود و پرداخت آن برای ما مقدور نبود، از آن مهلت یک ماهه گرفتیم و برای تهیه آن ناچار به فروش بچه ها شدیم.

بچه ها را هر کدام به مبلغ ۳ میلیون به سه نفر از اهالی چهاررا ه ملک که معمولا از نعمت بچه بهره مند نبودن فروختیم.

بعد از حساب و کتاب مبلغ یک میلیون تومن کسری داشتیم. برای جبران چاره اندیشی کردیم. به دین صورت که هر کدام در یک محله در کف زمین دراز می کشیدیم و پارچه ای سفید بر روی خود می انداختیم و به این صورت خود را مرده ای وانمود می کردیم. هر رهگذری که از کنار ما می گذشت با پرتاب سکه ای به رویمان و ذکر خدا رحمتش کند عبور می کرد. آخر وقت پارچه سفید را کنار زده و با جمع آوری سکه ها پس انداز می کردیم.

شب چهارم نمی دانم کدام از خدا بی خبری با اعلام به مرکز متوفیات بهشت رضا  که سه مرده ۴ روز است در کف زمین افتاده اند و کسی اینها را جمع آوری نمی کند که چشمتان روز بد نبیند، سه آمبولانس نعش کش در کنار ما توقف نمودند و با گفتن لا الله الا الله ما را به آمبولانس منتقل نمودن و به سمت بهشت رضا روانه شدیم …

انشالله  قسمت های بعدی ادامه خواهد داشت. منتظر نظرات شما عزیزانم هستم.

برای مشاهده همه قسمت های این خاطره اینجا کلیک کنید.

برچسب ها: خاطرات من در مشهد

۱۶ دیدگاه برای “قسمت سوم خاطرات من در مشهد”

دیدگاه خود را قرار دهید

برای قرار دادن دیدگاه باید عضو سایت باشید.